Πέμπτη, 6 Απριλίου 2017

Η άποψή μας για την παράσταση “Ακραιόφιλο”

“Ακραιόφιλο”

Της Alexandra Badea (μετάφραση Ρηνιώ Κυριαζή & Ιάσων Bitter Κουρούνης), σε σκηνοθεσία Elizabeth Marie, στο Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων.

“Ακραιόφιλο είναι ένας οργανισμός που ακμάζει σε φυσικά ή γεωχημικά ακραίες συνθήκες που είναι επιβλαβείς στο μεγαλύτερο τμήμα της ζωής στον πλανήτη.”

Πηγή:  https://el.wikipedia.org/wiki/Ακραιόφιλο

Πως είναι όταν ένας πολιτικός, ένας στρατιώτης και μία επιστήμων απαρνούνται τον αρχικό σκοπό της ζωής τους (να ενεργούν και να δημιουργούν για κοινό όφελος) και να μετατρέπονται σε επικίνδυνα και καταστροφικά για την ανθρωπότητα ανδρείκελα, μαριονέτες των πολυεθνικών;

Η Ρουμανικής καταγωγής συγγραφέας, που τα τελευταία χρόνια ζει και δημιουργεί στη Γαλλία, καταγράφει στο έργο της δύο πολύ σοβαρά θέματα, ένα πολιτικοοικονονικό κι ένα κοινωνικό· τους κινδύνους και τις συνέπειες της παγκοσμιοποίησης, καθώς και την έλλειψη επικοινωνίας.  Έχει την “ατυχία” να γεννηθεί σε μια περίοδο, στις αρχές της δεκαετίας του ΄80, που όλα γύρω της καταλλύονται στο βωμό του χρήματος.  Το “Ακραιόφιλο” θα μπορούσε να θεωρηθεί ένα σύγχρονο, σκληρό έργο, μιας και η νεαρή συγγραφέας αποτιμά στο χαρτί βιώματα δικά της, από τη δική της ζωή, αφού πριν από μερικές δεκαετίες θα ήταν εξαιρετικά δύσκολο να διανοηθεί κάποιος την ευκολία που πωλείται σήμερα η συνείδηση και η ηθική.  Δεν ήταν απίθανο, αλλά σπανιότερο!

Πολύ δυνατές ερμηνείες.  Εξαιρετικό το  καστ των ηθοποιών Jack Reinhardt, Ρηνιώς Κυριαζή, Selin Altıparmak και Ιάσωνα Bitter Κουρούνη. Ευρηματική η σύνθεση Γάλλων κι Ελλήνων ηθοποιών. Προσέδιδαν ακόμη περισσότερη ένταση στο κομμάτι της παγκοσμιοποίησης.   Επίσης επινοητική η χρήση της Γαλλικής γλώσσας, πάλι υπέρ του σημειολογικού της παγκοσμιοποίησης· είναι μια διεθνής γλώσσα που μιλιέται από ένα τεράστιο μέρος του παγκόσμιου πληθυσμού.

Η σκηνοθέτις εκφράζει πολύ πειστικά μέσα από την κίνηση και τη στάση των ηθοποιών αυτές τις ανησυχίες της συγγραφέως.   Εκεί που ο υλισμός ελέγχει τις σκέψεις και τις πράξεις, εκφράζονται έντονα συναισθήματα, που στηλιτεύουν πρόσωπα και χαρακτήρες.  Όμως, κάπου εκεί ανάμεσα στη στιγνή εμπορικότητα και τη φαύλη κερδοφορία, διαφαίνονται ανθρώπινα στοιχεία, όπως η αμφιβολία, η αμφισβήτηση, η ενοχή και η ευθύνη.  Δεν ήταν όλοι γεννημένοι γι΄αυτό.  Είχαν όνειρα και θεμιτές φιλοδοξίες...  Εντούτοις, οι πολιτικές παρεμβάσεις, τα διεθνή οικονομικά λόμπυ και το χρήμα σε κάθε μορφή του, καλλιεργούν αλλά δεν αφυπνίζουν συνειδήσεις και μεταμορφώνουν αδύναμους χαρακτήρες και ανεπαρκείς προσωπικότητες σε άβουλα, πειθήνια, υποτελή όργανα, επικίνδυνα ανθρώπινα υποχείρια.

“Ακραιόφιλα”...  Άραγε, πόσοι από εμάς ενεργούν ή δύνανται να ενεργήσουν ως “Ακραιόφιλα”;   Ανάμεσά μας;  Ακούγεται τρομακτικό!

Πληροφορίες για την παράσταση:
http://quintatheater.blogspot.gr/2017/03/blog-post_57.html#more

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου